เม็ดแห้ง

เม็ดเปียกแรงเฉือนสูง: การเรียนรู้คุณสมบัติคุณภาพวิกฤตของแท็บเล็ต (CQA) ด้วยวัสดุศาสตร์จัตุรมุข

การเพิ่มขนาดเม็ดยาแบบเปียก: ภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกในการเติมสารยึดเกาะ เม็ดแบบเปียกยังคงเป็นกระบวนการที่คลาสสิก ใช้กันอย่างแพร่หลาย และท้าทายในการขยายขนาดในการพัฒนารูปแบบขนาดยาที่เป็นของแข็ง พารามิเตอร์ที่สำคัญที่สำคัญ ได้แก่ ความเข้มข้นของสารยึดเกาะ ปริมาณ วิธีการและเวลาในการเติม รวมถึงความเร็วของใบพัดและตัวสับ และ d

ควรประเมินความสม่ำเสมอในการผสเสมอในการผสมของพรีมิกซ์อย่างไร

เม็ดเปียกจะรวมผงเข้ากับสารยึดเกาะของเหลว (เช่น น้ำ/เอทานอล) เพื่อสร้างเป็นเม็ด ปรับปรุงความสามารถในการไหลและความสม่ำเสมอสำหรับการบีบอัดเม็ดยา ใช้เครื่องผสมแรงเฉือนสูงพร้อมหม้อ เครื่องกวน และเครื่องบดสับเพื่อผสมและตัดวัสดุ การควบคุมที่สำคัญ ได้แก่ ปริมาณของสารยึดเกาะ (ส่งผลต่อความชื้น) ความเร็วของเครื่องกวน (แรงเฉือน) และความเร็วของเครื่องบดสับ (ขนาดอนุภาค)

การทำแกรนูลแบบแห้งเป็นเทคโนโลยีการทำแกรนูลแบบแห้งที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมยา โดยส่วนใหญ่ใช้เพื่อสร้างอนุภาคหยาบจากส่วนผสมที่เป็นผงก่อนอัดเม็ดยาหรือบรรจุแคปซูล เทคนิคนี้พิสูจน์ว่ามีประสิทธิภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับวัสดุที่มีความสามารถในการไหลต่ำหรือเมื่อมีนัยสำคัญ